Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy wpatruję się w krzyż Chrystusa. Dziękujemy za miłość silniejszą niż cierpienie, odrzucenie i śmierć oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy ból lub poczucie niesprawiedliwości zamyka serce na innych, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas przyjąć trud bez rozpaczy, przebaczyć i pozostać wiernym dobru. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci prześladowanych, poniżanych i niesprawiedliwie osądzonych. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.