Panie Jezu, niewinnie cierpiący Zbawicielu, staję przed Tobą przy tajemnicy Twojej męki i krzyża. Dziękuję Ci za miłość, która nie cofnęła się przed cierpieniem i nie odpowiedziała przemocą na przemoc. Ty znasz moje serce i widzisz, że łatwo patrzę na krzyż bez zmiany życia, a własny egoizm ukrywam za pobożnymi słowami. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Daj mi odwagę uznać własny grzech, naprawić wyrządzone zło i przebaczać bez udawania, że krzywda nie istniała. Naucz mnie towarzyszyć cierpiącym z cierpliwością, szacunkiem i konkretną pomocą. Otocz opieką ofiary przemocy, więźniów, prześladowanych i wszystkich, których ból pozostaje niezauważony. Niech pamięć o Twojej męce prowadzi nas do miłości silniejszej od nienawiści. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.