Ojcze miłosierny, gdy cierpienie utrudnia myślenie, modlitwę i odpoczynek, powierzam Ci cierpiących przewlekle, samotnie i bez dostępu do skutecznej pomocy. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy ból skupia całą uwagę na sobie i rodzi rozdrażnienie, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi szukać właściwego leczenia, zachować godność i nie ranić innych swoim napięciem. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.