Boże, gdy ciało lub psychika odmawia sił, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za każdy dzień życia, pomoc medyczną i ludzi niosących opiekę, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy ból, strach i długie leczenie odbierają cierpliwość, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi przyjmować pomoc, współpracować w leczeniu i nie tracić nadziei. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także chorych bez opieki, leków, diagnozy oraz wsparcia najbliższych. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.