Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy różnica zdań zamienia się w walkę. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy upór oraz pragnienie zwycięstwa przesłaniają potrzeby drugiej strony, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie oddzielić człowieka od problemu, szukać faktów i zaproponować sprawiedliwe rozwiązanie. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o stronach sporów rodzinnych, sąsiedzkich, zawodowych i społecznych. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.