Ojcze miłosierny, gdy serce przyspiesza, a myśli przewidują najgorsze, powierzam Ci tych, którzy przeżywają ataki paniki, traumę albo stałe poczucie zagrożenia. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy lęk zawęża spojrzenie i odbiera zdolność działania, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi odróżniać realne zagrożenie od czarnych scenariuszy i szukać potrzebnej pomocy. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.