Jezu, gdy serce przyspiesza, a myśli przewidują najgorsze, proszę Cię o wytrwałość. Gdy lęk zawęża spojrzenie i odbiera zdolność działania, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: oddech, pomoc bliskich i każdą chwilę odzyskanego spokoju. Pomóż mi odróżniać realne zagrożenie od czarnych scenariuszy i szukać potrzebnej pomocy, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij tych, którzy przeżywają ataki paniki, traumę albo stałe poczucie zagrożenia. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.