Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy serce przyspiesza, a myśli przewidują najgorsze. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi oddech, pomoc bliskich i każdą chwilę odzyskanego spokoju. Gdy lęk zawęża spojrzenie i odbiera zdolność działania, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie odróżniać realne zagrożenie od czarnych scenariuszy i szukać potrzebnej pomocy. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką tych, którzy przeżywają ataki paniki, traumę albo stałe poczucie zagrożenia. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.