Panie życia, staję przed Tobą w rocznicę śmierci osoby, której brak nadal odczuwam. Dziękuję Ci za wspólne chwile, otrzymane dobro i pamięć, której czas nie unieważnia. Ty znasz moje serce i widzisz, że powracający ból może obudzić poczucie winy, żal albo lęk przed własnym przemijaniem. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Przyjmij zmarłą osobę do swojego pokoju i dopełnij w niej to, czego nie zdołała ukończyć. Pomóż mi przeżywać pamięć bez ucieczki od teraźniejszości i bez zamykania się na nowe dobro. Otocz opieką tych, dla których rocznice, święta i rodzinne spotkania są szczególnie bolesne. Niech wdzięczna pamięć połączy się z nadzieją zmartwychwstania. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.