Ojcze miłosierny, gdy brakuje mi bliskiej obecności człowieka, powierzam Ci osoby starsze, opuszczone, wykluczone oraz żyjące daleko od bliskich. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy samotność zamienia się w poczucie odrzucenia i bezwartościowości, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi szukać zdrowych relacji, prosić o pomoc i samemu zauważać osamotnionych. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.