Jezu, gdy brakuje mi bliskiej obecności człowieka, proszę Cię o wytrwałość. Gdy samotność zamienia się w poczucie odrzucenia i bezwartościowości, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: Twoją obecność, ciszę i możliwość głębszego poznania siebie. Pomóż mi szukać zdrowych relacji, prosić o pomoc i samemu zauważać osamotnionych, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij osoby starsze, opuszczone, wykluczone oraz żyjące daleko od bliskich. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.