Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy brakuje mi bliskiej obecności człowieka. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi Twoją obecność, ciszę i możliwość głębszego poznania siebie. Gdy samotność zamienia się w poczucie odrzucenia i bezwartościowości, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie szukać zdrowych relacji, prosić o pomoc i samemu zauważać osamotnionych. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką osoby starsze, opuszczone, wykluczone oraz żyjące daleko od bliskich. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.