Maryjo, Matko Jezusa, bądź przy mnie, gdy trudno odnaleźć radość i sens codziennych czynności. Prowadź mnie do Twojego Syna. Ty przyjmowałaś Słowo Boże, zachowywałaś je w sercu i pozostawałaś wierna także w godzinie krzyża. Gdy smutek skłania do izolacji i przekonania, że nic się nie zmieni, ucz mnie ciszy, odwagi i odpowiedzialnej miłości. Wyproś mi łaskę, abym potrafił nazwać swoje uczucia, przyjąć pomoc i krok po kroku wracać do życia. Pomóż mi widzieć człowieka, zanim ocenię jego zachowanie. Otocz macierzyńską troską osoby pogrążone w depresji, rozpaczy lub długotrwałym osamotnieniu. Niech w naszych domach, wspólnotach i decyzjach wzrasta pokój Chrystusa. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.