Ojcze miłosierny, gdy trudno odnaleźć radość i sens codziennych czynności, powierzam Ci osoby pogrążone w depresji, rozpaczy lub długotrwałym osamotnieniu. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy smutek skłania do izolacji i przekonania, że nic się nie zmieni, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi nazwać swoje uczucia, przyjąć pomoc i krok po kroku wracać do życia. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.