Panie, gdy wysiłek nie przynosi oczekiwanych rezultatów, dziękuję Ci za dotychczasowy postęp, możliwość uczenia się i ludzi dodających odwagi. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy porażki każą uznać dalszą pracę za bezsensowną, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi podzielić drogę na małe kroki, odpocząć i wrócić do działania. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy chcą zrezygnować z leczenia, nauki, pracy albo walki o dobro; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.