Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy wysiłek nie przynosi oczekiwanych rezultatów. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy porażki każą uznać dalszą pracę za bezsensowną, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie podzielić drogę na małe kroki, odpocząć i wrócić do działania. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o tych, którzy chcą zrezygnować z leczenia, nauki, pracy albo walki o dobro. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.