Panie, gdy gniew domaga się natychmiastowej reakcji, dziękuję Ci za zdolność rozpoznania krzywdy i energię potrzebną do obrony dobra. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy złość łatwo przechodzi w krzyk, pogardę albo pragnienie odwetu, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi zatrzymać się, nazwać problem i reagować stanowczo bez przemocy. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy żyją w ciągłym konflikcie albo nie potrafią bezpiecznie wyrażać gniewu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.