Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy gniew domaga się natychmiastowej reakcji. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy złość łatwo przechodzi w krzyk, pogardę albo pragnienie odwetu, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie zatrzymać się, nazwać problem i reagować stanowczo bez przemocy. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o tych, którzy żyją w ciągłym konflikcie albo nie potrafią bezpiecznie wyrażać gniewu. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.