Boże, gdy gniew domaga się natychmiastowej reakcji, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za zdolność rozpoznania krzywdy i energię potrzebną do obrony dobra, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy złość łatwo przechodzi w krzyk, pogardę albo pragnienie odwetu, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi zatrzymać się, nazwać problem i reagować stanowczo bez przemocy. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy żyją w ciągłym konflikcie albo nie potrafią bezpiecznie wyrażać gniewu. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.