Panie, gdy chcę nazwać otrzymane dobro, dziękuję Ci za życie, ludzi, talenty, przebaczenie i codzienny chleb. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy przyzwyczajenie sprawia, że dary wydają się oczywiste, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi dziękować słowem i czynem, dzielić się oraz nie marnować otrzymanych możliwości. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, których dobro pozostaje niezauważone i nieotrzymujących należnego podziękowania; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.