Maryjo, Matko Jezusa, bądź przy mnie, gdy chcę nazwać otrzymane dobro. Prowadź mnie do Twojego Syna. Ty przyjmowałaś Słowo Boże, zachowywałaś je w sercu i pozostawałaś wierna także w godzinie krzyża. Gdy przyzwyczajenie sprawia, że dary wydają się oczywiste, ucz mnie ciszy, odwagi i odpowiedzialnej miłości. Wyproś mi łaskę, abym potrafił dziękować słowem i czynem, dzielić się oraz nie marnować otrzymanych możliwości. Pomóż mi widzieć człowieka, zanim ocenię jego zachowanie. Otocz macierzyńską troską tych, których dobro pozostaje niezauważone i nieotrzymujących należnego podziękowania. Niech w naszych domach, wspólnotach i decyzjach wzrasta pokój Chrystusa. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.