Ojcze miłosierny, gdy chcę nazwać otrzymane dobro, powierzam Ci tych, których dobro pozostaje niezauważone i nieotrzymujących należnego podziękowania. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy przyzwyczajenie sprawia, że dary wydają się oczywiste, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi dziękować słowem i czynem, dzielić się oraz nie marnować otrzymanych możliwości. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.