Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość w świetle Zmartwychwstania Chrystusa. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy lęk przed przyszłością każe widzieć jedynie zamknięte drzwi. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by żyć jak człowiek odkupiony, odważnie świadczyć o nadziei i podnosić innych. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, którzy stoją nad grobem bliskiej osoby i szukają pocieszenia. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.