Boże, w świetle Zmartwychwstania Chrystusa oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za zwycięstwo życia, przebaczenia i nadziei, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy lęk przed przyszłością każe widzieć jedynie zamknięte drzwi, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi żyć jak człowiek odkupiony, odważnie świadczyć o nadziei i podnosić innych. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy stoją nad grobem bliskiej osoby i szukają pocieszenia. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.