Boże, w czasie nawrócenia i pokuty oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za Twoje miłosierdzie, cierpliwość i wezwanie do przemiany, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy przyzwyczajenie do grzechu osłabia pragnienie poprawy, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi nazwać własne winy, podjąć konkretne wyrzeczenie i wrócić do Ewangelii. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także tych, którzy utracili wiarę w możliwość nowego początku. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.