Panie, gdy przebywam pośród pól, lasów, gór albo wody, dziękuję Ci za piękno stworzenia, ciszę i możliwość odpoczynku. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy roztargnienie nie pozwala dostrzec prostych darów, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi zachwycić się bez zawłaszczania, odpocząć i pozostawić miejsce czyste. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci tych, którzy chronią przyrodę, ratują zwierzęta i usuwają skutki katastrof; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.