Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy przebywam pośród pól, lasów, gór albo wody. Dziękujemy za piękno stworzenia, ciszę i możliwość odpoczynku oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy roztargnienie nie pozwala dostrzec prostych darów, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas zachwycić się bez zawłaszczania, odpocząć i pozostawić miejsce czyste. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci tych, którzy chronią przyrodę, ratują zwierzęta i usuwają skutki katastrof. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.