Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy przebywam pośród pól, lasów, gór albo wody. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy roztargnienie nie pozwala dostrzec prostych darów. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by zachwycić się bez zawłaszczania, odpocząć i pozostawić miejsce czyste. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, którzy chronią przyrodę, ratują zwierzęta i usuwają skutki katastrof. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.