Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy przebywam pośród pól, lasów, gór albo wody. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi piękno stworzenia, ciszę i możliwość odpoczynku. Gdy roztargnienie nie pozwala dostrzec prostych darów, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie zachwycić się bez zawłaszczania, odpocząć i pozostawić miejsce czyste. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką tych, którzy chronią przyrodę, ratują zwierzęta i usuwają skutki katastrof. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.