Miłosierny Boże, staję przed Tobą w modlitwie za zmarłych, których imion nikt już nie wypowiada. Dziękuję Ci za pamięć Kościoła obejmującą także bezimiennych, opuszczonych i zapomnianych. Ty znasz moje serce i widzisz, że ludzka pamięć jest krucha, a samotność może trwać nawet po śmierci w braku modlitwy i wspomnienia. Oczyść moje intencje, uspokój to, co jest we mnie niespokojne, i naucz mnie słuchać prawdy. Przyjmij do swojego światła wszystkich zmarłych bez rodziny, grobu lub pożegnania. Naucz nas troszczyć się o opuszczone mogiły i pamiętać o ofiarach niesprawiedliwości. Otocz opieką zmarłych w katastrofach, wojnach, migracji, bezdomności i miejscach odosobnienia. Niech nasza pamięć stanie się znakiem godności każdego ludzkiego życia. Prowadź mnie ku dobru, umacniaj w wierze i zachowaj w swojej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.