Panie, gdy powierzam Ci dzieci i ich przyszłość, dziękuję Ci za ich ufność, radość, pytania i zdolność zaczynania od nowa. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy przemoc, zaniedbanie i złe wzorce zagrażają ich rozwojowi, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi chronić dzieci, słuchać ich i dawać im przykład odpowiedzialnego życia. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci dzieci chore, osierocone, krzywdzone oraz pozbawione bezpiecznego domu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.