Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy powierzam Ci dzieci i ich przyszłość. Dziękujemy za ich ufność, radość, pytania i zdolność zaczynania od nowa oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy przemoc, zaniedbanie i złe wzorce zagrażają ich rozwojowi, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas chronić dzieci, słuchać ich i dawać im przykład odpowiedzialnego życia. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci dzieci chore, osierocone, krzywdzone oraz pozbawione bezpiecznego domu. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.