Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy powierzam Ci dzieci i ich przyszłość. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy przemoc, zaniedbanie i złe wzorce zagrażają ich rozwojowi, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie chronić dzieci, słuchać ich i dawać im przykład odpowiedzialnego życia. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o dzieciach chorych, osieroconych, krzywdzonych oraz pozbawionych bezpiecznego domu. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.