Boże, gdy powierzam Ci dzieci i ich przyszłość, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za ich ufność, radość, pytania i zdolność zaczynania od nowa, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy przemoc, zaniedbanie i złe wzorce zagrażają ich rozwojowi, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi chronić dzieci, słuchać ich i dawać im przykład odpowiedzialnego życia. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także dzieci chore, osierocone, krzywdzone oraz pozbawione bezpiecznego domu. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.