Panie, gdy powierzam Ci kapłanów i ich posługę, dziękuję Ci za głoszone słowo, sprawowane sakramenty i obecność przy potrzebujących. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy samotność, przemęczenie albo pokusa nadużycia władzy zagrażają posłudze, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi wspierać dobrych duszpasterzy, wymagać odpowiedzialności i modlić się o świętość. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci kapłanów wiernych, przeżywających kryzys oraz tych, którzy wyrządzili lub doznali krzywdy; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.