Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy powierzam Ci kapłanów i ich posługę. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy samotność, przemęczenie albo pokusa nadużycia władzy zagrażają posłudze, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie wspierać dobrych duszpasterzy, wymagać odpowiedzialności i modlić się o świętość. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o kapłanach wiernych, przeżywających kryzys oraz tych, którzy wyrządzili lub doznali krzywdy. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.