Boże, gdy powierzam Ci kapłanów i ich posługę, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za głoszone słowo, sprawowane sakramenty i obecność przy potrzebujących, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy samotność, przemęczenie albo pokusa nadużycia władzy zagrażają posłudze, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi wspierać dobrych duszpasterzy, wymagać odpowiedzialności i modlić się o świętość. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także kapłanów wiernych, przeżywających kryzys oraz tych, którzy wyrządzili lub doznali krzywdy. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.