Boże, gdy myślę o całej wspólnocie uczniów Chrystusa, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za Ewangelię, sakramenty, świadectwo świętych i codzienną służbę wiernych, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy grzech, podziały oraz zgorszenie osłabiają wiarygodność wspólnoty, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi żyć prawdą, chronić skrzywdzonych i odpowiedzialnie współtworzyć wspólnotę. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także wiernych, duszpasterzy, osoby zranione i tych, którzy odeszli od Kościoła. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.