Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy powierzam Ci małżeństwa. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy rutyna, niewierność lub brak dialogu niszczą zaufanie, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie odnawiać obietnicę miłości, słuchać i wspólnie rozwiązywać konflikty. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o małżonkach przeżywających kryzys, rozłąkę lub trudności materialne. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.