Boże, gdy powierzam Ci małżeństwa, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za przymierze miłości, wspólne życie i wzajemną odpowiedzialność, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy rutyna, niewierność lub brak dialogu niszczą zaufanie, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi odnawiać obietnicę miłości, słuchać i wspólnie rozwiązywać konflikty. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także małżonków przeżywających kryzys, rozłąkę lub trudności materialne. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.