Panie, gdy powierzam Ci głoszących Ewangelię w różnych kulturach, dziękuję Ci za ich odwagę, służbę oraz budowane szkoły, szpitale i wspólnoty. Dziękuję także za ludzi, którzy pomagają mi widzieć więcej, niż potrafię zobaczyć sam. Wiem, że gdy niebezpieczeństwo, samotność lub brak środków utrudniają misję, łatwo zapominam o otrzymanym dobru. Zachowaj we mnie wdzięczność, która nie kończy się na słowach. Pomóż mi wspierać misje odpowiedzialnie, szanować lokalne kultury i świadczyć czynami. Naucz mnie dzielić się czasem, uwagą i tym, co posiadam. Powierzam Ci misjonarzy, katechistów, tłumaczy oraz wspólnoty żyjące w zagrożeniu; niech także oni spotkają życzliwość i potrzebne wsparcie. Przyjmij moje dziękczynienie i prowadź mnie drogą odpowiedzialnej miłości. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.