Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy powierzam Ci głoszących Ewangelię w różnych kulturach. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy niebezpieczeństwo, samotność lub brak środków utrudniają misję, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie wspierać misje odpowiedzialnie, szanować lokalne kultury i świadczyć czynami. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o misjonarzach, katechistach, tłumaczach oraz wspólnotach żyjących w zagrożeniu. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.