Boże, gdy powierzam Ci głoszących Ewangelię w różnych kulturach, oddaję Ci to, czego nie potrafię przewidzieć ani kontrolować. Dziękuję za ich odwagę, służbę oraz budowane szkoły, szpitale i wspólnoty, a zarazem powierzam Ci wszystkie obawy. Gdy niebezpieczeństwo, samotność lub brak środków utrudniają misję, przypomnij mi, że zaufanie nie oznacza bierności. Pomóż mi wspierać misje odpowiedzialnie, szanować lokalne kultury i świadczyć czynami. Pomóż mi uczciwie wykonać to, co do mnie należy, i przyjąć to, czego nie mogę zmienić. Powierzam Ci także misjonarzy, katechistów, tłumaczy oraz wspólnoty żyjące w zagrożeniu. Prowadź nas przez dobre decyzje, wzajemną pomoc i wsparcie kompetentnych osób. Niech Twoja wola uwalnia nas od chaosu i prowadzi ku pełni dobra. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.