Panie, zatrzymuję się przed Tobą, gdy powierzam Ci kraj, w którym żyję. W świetle Twojej prawdy patrzę na moje myśli, słowa, decyzje i zaniedbania. Przyznaję, że gdy partyjny spór przesłania dobro wspólne i godność człowieka, wybieram czasem wygodę, lęk albo egoizm. Pokaż mi dobro, za które powinienem podziękować, i zło, które powinienem naprawić. Naucz mnie uczciwie wypełniać obowiązki obywatelskie, szanować prawo i troszczyć się o słabszych. Daj mi odwagę przeprosić, oddać to, co zabrałem, i zmienić konkretny nawyk. Pamiętaj o rządzących, samorządowcach, służbach publicznych i wszystkich mieszkańcach ojczyzny. Niech moja poprawa przyniesie im rzeczywiste dobro, a nie tylko uspokoi moje sumienie. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.