Boże, gromadzimy się przed Tobą, gdy pamiętam o zakonnikach, zakonnicach i osobach konsekrowanych. Dziękujemy za ich modlitwę, służbę, ubóstwo i świadectwo oddania oraz za każdego człowieka, z którym możemy dzielić odpowiedzialność i nadzieję. Wyznajemy, że gdy rutyna lub osamotnienie osłabiają pierwotną gorliwość, łatwo zamykamy się w sobie i przestajemy słuchać. Naucz nas szanować ich powołanie, wspierać dobre dzieła i uczyć się bezinteresowności. Daj nam jedność, która nie ukrywa różnic, lecz pozwala szukać prawdy bez pogardy. Powierzamy Ci wspólnoty zakonne, nowicjuszy, osoby starsze i przeżywające kryzys powołania. Uczyń z nas wspólnotę bezpieczną dla słabych, uczciwą wobec błędów i gotową do konkretnej służby. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.