Ojcze miłosierny, gdy pamiętam o zakonnikach, zakonnicach i osobach konsekrowanych, powierzam Ci wspólnoty zakonne, nowicjuszy, osoby starsze i przeżywające kryzys powołania. Ty znasz ich imiona, historię, lęki i potrzeby lepiej niż ja. Daj im ludzi mądrych, bezpiecznych i gotowych do konkretnej pomocy. Gdy rutyna lub osamotnienie osłabiają pierwotną gorliwość, nie pozwól, aby pozostali sami. Mnie zaś naucz nie ograniczać modlitwy do słów. Pomóż mi szanować ich powołanie, wspierać dobre dzieła i uczyć się bezinteresowności. Naucz mnie rozpoznawać, co naprawdę mogę zrobić. Strzeż mnie przed narzucaniem się, obojętnością i pustymi obietnicami. Niech Twoja łaska przywraca godność, nadzieję i pokój. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.