Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy pamiętam o zakonnikach, zakonnicach i osobach konsekrowanych. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy rutyna lub osamotnienie osłabiają pierwotną gorliwość. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by szanować ich powołanie, wspierać dobre dzieła i uczyć się bezinteresowności. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także wspólnoty zakonne, nowicjuszy, osoby starsze i przeżywające kryzys powołania. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.