Jezu, gdy pamiętam o zakonnikach, zakonnicach i osobach konsekrowanych, proszę Cię o wytrwałość. Gdy rutyna lub osamotnienie osłabiają pierwotną gorliwość, chroń mnie przed decyzjami podejmowanymi jedynie pod wpływem zmęczenia lub strachu. Przypominaj mi o darach, które od Ciebie otrzymałem: ich modlitwę, służbę, ubóstwo i świadectwo oddania. Pomóż mi szanować ich powołanie, wspierać dobre dzieła i uczyć się bezinteresowności, dzielić wielkie zadania na małe kroki i cierpliwie wracać po potknięciu. Daj mi pokorę, by korzystać z pomocy, oraz mądrość, by przerwać działanie, które rzeczywiście prowadzi do zła. Umocnij wspólnoty zakonne, nowicjuszy, osoby starsze i przeżywające kryzys powołania. Niech żaden uczciwy wysiłek nie zostanie zmarnowany, lecz przemieni nas w ludzi wiernych i miłosiernych. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.