Boże, Ojcze pełen dobroci, uwielbiam Cię, gdy pamiętam o zakonnikach, zakonnicach i osobach konsekrowanych. Ty jesteś źródłem dobra i dajesz mi ich modlitwę, służbę, ubóstwo i świadectwo oddania. Gdy rutyna lub osamotnienie osłabiają pierwotną gorliwość, pozostajesz wierny i nie przestajesz prowadzić człowieka ku prawdzie. Otwórz moje oczy na znaki Twojej obecności. Naucz mnie szanować ich powołanie, wspierać dobre dzieła i uczyć się bezinteresowności. Uczyń moje serce wolnym od pychy, pośpiechu i obojętności. Otocz opieką wspólnoty zakonne, nowicjuszy, osoby starsze i przeżywające kryzys powołania. Niech moje słowa, decyzje i czyny oddają Ci chwałę przez dobro okazane ludziom. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.