Jezu Chryste, powierzam Ci swoją słabość, gdy myślę o zdolnościach i możliwościach, które otrzymałem. Wiesz, jak łatwo tracę siły, gdy porównywanie się rodzi pychę albo poczucie bezwartościowości. Nie proszę o życie bez trudności, lecz o serce zdolne przejść przez nie bez rezygnacji z dobra. Daj mi siłę, by rozwijać talenty cierpliwie, dzielić się nimi i nie wykorzystywać ich przeciw ludziom. Naucz mnie odpoczywać, przyjmować pomoc i wracać do zadania po niepowodzeniu. Zachowaj mnie od krzywdzenia innych własnym zmęczeniem. Umocnij także tych, których zdolności zostały zaniedbane, wyśmiane lub pozbawione szans rozwoju. Bądź blisko nas w każdym kroku i spraw, aby rozpoczęte dobro wydało dojrzały owoc. Amen.
Informacja o tekście: Tekst przygotowany dla biblioteki Rozmów Wiernych; nie jest oficjalnym tekstem liturgicznym.